Capoeira
Brazylia – piękny i wielki kraj, do którego nie jedna osoba chciałaby wyjechać i zwiedzić wzdłuż i wszerz. Jednak mało kogo tego stać, a każdy zafascynowany tym krajem i jego kulturą może zapoznać się z najpopularniejszą brazylijską sztuką walki. Capoeira, o której mowa, jest sztuką, która w bardzo szybkim czasie zdobyła wielu wielbicieli także w Polsce. Chęć jej trenowania wynika głównie z jej „urody”: ciekawych akrobacji, rytmiczności, płynność, a przede wszystkim: obecność elementów równie popularnego (albo i bardziej) tańca.
Trenowanie capoeiry może wydawać się śmieszne tym, którzy ją stworzyli, czyli brazylijskim niewolnikom, traktującym ją m.in. jako sposób manifestacji odrębności kulturowej oraz jako zabawę. Nie da się jednak ukryć, że sztuka ta ma w sobie ukryte piękno. Być może na ten fakt wpływają obecne w tej sztuce rytmy rodem z Afryki. Istotą są tutaj akrobacje oraz kopnięcia, nadają się one na samoobronę, ale na walkę już mniej. Aby poznać capoeirę i uznać ją za sztukę, należy wiedzieć, że trenujący ją tworzą w trakcie ćwiczeń zamknięte koło, a jego integralną częścią jest orkiestra oraz symulacja walki. Warto wspomnieć, że charakterystyczne w ubiorze trenującego są spodnie do capoeiry.
W Polsce ta technika walki ma krótką, kilkunastoletnią historię. Pierwsza grupa powstała w 1995 roku w Dąbrowie Górniczej. Od tej pory do grup w całym kraju wstępują nowi członkowie, którzy najpierw walczą z osobą z najwyższym stopniem w grupie. Ten rytuał nazywa się batizado, a po nim następują już tylko zmiany sznura. Pierwsze Batizado w naszym kraju miało miejsce w 1999 roku w Czeladzi podczas trzydniowych warsztatów prowadzonych przez Mestre Nem i Contra-mestre Jaominho.
Tagi: capoeira, samoobrona, sztuka walki, technika